moje komentarze

misiu, szkolne wypracowania to nie źródła, omówienie źródeł znajdziesz w przytoczonej wyżej pracy...

A Panu Profesorowi i Chevalierowi proponuję się po prostu dokształcić. Na początek zadanie domowe:

Acala, Angel Inquisición española y mentalidad inquisitorial. Barcelona. 1984

Jaką wiedzą? Wiedzy to masz jak na lekarstwo. Mianem Auto da fe już w XV w określono całość ceremonii zarówno część "religijną", jak i "świecką" (wykonanie wyroku). W czasie religijnej części obecny był zresztą przedstawiciel władzy świeckiej, który uroczyście obiecywał wykonanie wyroku. Później ta granica się jeszcze bardziej zaciera. Ale nie będę tu pisał historii tego rytuału: na temat jej historii, znaczenia, itd. sporo napisano.

nie taki znów parciany: pars pro toto często stosowany zabieg...a auto da fe w takim rozumieniu trafiło do słowników i do literatury...Ale co tam! Etymologia uber alles: państwo, kobieta, rewolucja, ojczyzna...wróćmy do etymologicznych znaczeń...

Uzus chce - tj.słowniki - aby "spolegliwy" (co w pełni nie oddaje intencji Kotarbińskiego) oznaczało człowieka, na którym można polegać, jak i pokornego - potoczne użycie odnotowane przez słowniki... Sam Kotarbiński zbytnio etymologią się nie zamartwiał, nie wiedział zresztą skąd to słowo się wzięło, zastanawiał się czy nie pochodzi z j. niemieckiego (zuverlässig), ponoć - zauważał - na Śląsku jest używane...

Zachodzę w głowę, jak to się dzieje, że człowiek, zdawało by się inteligentny, nie zdaje sobie sprawy, że etymologiczne definicje to jedno, a uzus językowy to drugie. Z etymologicznego punktu widzenia to akt wiary. Jednak przyjęło się – co oddają słowniki (a także literatura piękna) – że określenie to stosuje się również do całej ceremonii (pars pro toto), a w szczególności do spalenia. Podobnych przykładów rozbieżności między etymologią a uzusem można przytoczyć znacznie więcej – i co mamy gonić za „etymologiczną czystością”, łudząc się, że uda nam się ustalić „właściwe” znaczenie?

...jest inny...z Koreańczykami już były problemy: np. irytowała ich obecność kobiet w czasie negocjacji na wysokim szczeblu - tam to jeszcze bardziej męska sprawa niż u "nas"...

A co z tymi, którzy uważają, że są dojeni przez ZUS? Znieść przymusowość dojenia przez ZUS czy przymusowość dojenia jest godna potępienia jedynie w przypadku OFE? Jeżeli tylko w przypadku OFE, to dlaczego?

ja wolnorynkowiec? Twarda prawica? Podążyłem Pana tropem: "Wystarczy znieść obligatoryjność przynależności do OFE, niech działają tak po wolnorynkowemu". Chętnie bym zmienił zasady płacenia ZUSu przez najbogatszych. Jasne, że porównywanie liczb bezwzględnych jest mylące...i rzecz jest bardziej żłożona (chociażby dlatego, że ZUS i Fundusze mają inny zakres obowiązków)...można liczyć i liczyć, wziąć pod uwagę również zwrot z inwestycji, i porównywać z kosztami funkcjonowania ZUSu - ciekawe jak one wyglądają...swoją drogą duża część kosztów PTE to właśnie opłaty na rzecz ZUSu, a dane wziąłem z raportu NIK i z Gazety Prawnej ale teraz nie pamiętam dokładniejszych namiarów...

tak, wiem przecinek w złym miejscu...A swoją drogą...dlaczego w ZUSie brakuje pieniędzy? Można również wspomnieć o wydłużaniu przywilejów emerytalnych w latach 2005 i 2007 (wybory!), przywileje dla najbogatszych, nagły wysyp zwolnień chorobowych, a co do zarządzania ZUSem, to kontrola NIKu z 2008 roku pokazała, że jest kiepsko...

Jeżeli ktoś nie chce wolności, to go zmusimy do wolności. Niech działają po wolnorynkowemu? To, co wybór między nieobligatoryjnym OFE a nieobligatoryjnym ZUSem?

Rok 2008: "koszty działania" OFE 1,8 mld zł, koszty działania ZUS 3, 35 mld. Jeszcze jedna różnica: co się działo w ZUSie ze składkami kogoś kto pracował całe życie, ale nie doczekał wieku emerytalnego? Zaletą OFE są indywidualne konta, widzę ile mam i od czego zależy to co mam, a także możliwość dziedziczenia. Jeżeli się to da zrobić w ZUSie, niech będzie ZUS. Ale wątpie: politycy myślą w kategoriach nadchodzących wyborów i zawsze będą "grzebać" przy ZUSie kierując się doraźnym interesem. Wolę już kapryśny rynek (zwłaszcza, że rynek obligacji nie jest aż tak kapryśny), niż naszych polityków: prędzej zamrożą emerytury, zmienią zasady waloryzacji, niż przestaną spłacać obligacje.

w wersji z 2008 czy 2010?

"Mój śp. brat (...) reprezentował robotniczą polską odwagę wobec tych ludzi (...) rozmawiał w imię tych robotniczych, odważnych racji.”

Lech Kaczynski (2008):“(…)Ruch lipca i sierpnia 1980 r. w Polsce miał charakter spontaniczny, ale wydarzenia gdańskie były przygotowane i ich główni bohaterowie siedzą tutaj wśród nas. Ruch rozprzestrzeniał się błyskawicznie, w pewnej chwili do tego spontanicznego działania trzeba było dodać doświadczoną już myśl i Bóg sprawił, że do Gdańska przyjechała grupa intelektualistów, przede wszystkim z Warszawy, związanych z opozycją. Ich przybycie miało przełomowe znaczenie. Nie byłoby porozumienia sierpniowego bez grupy tak zwanych ekspertów, a w istocie polityków związkowych, na czele których stali Bronisław Geremek i Tadeusz Mazowiecki.

Dzisiaj dla nas wszystkich Porozumienia Sierpniowe to część historii, współczesnej, ale w ramach życia jednego człowieka już odległej. Ale w sierpniu roku 1980 wywalczenie prawa do tworzenia związków zawodowych wydawało się rzeczą całkowicie nieosiągalną. Dlaczego? Bo było to całkowicie sprzeczne z logiką systemu. Po jednej stronie mieliśmy wiarę naszych robotników, wiarę naszych pracowników. Po drugiej stronie musieliśmy mieć ludzi, którzy potrafią w takiej sytuacji przełamać swój własny sposób myślenia. Do tego potrzebna jest wielka, intelektualna klasa. W ostatnich dniach sierpnia 1980 r. wykazał ją Bronisław Geremek, On jest jednym z dwóch, trzech najważniejszych autorów tamtego sukcesu.

Kaczyński 2010„"Solidarność", broniąc wolności, broniąc praw pracowniczych, zawsze odwoływała się do narodu, do patriotyzmu. Ale to była specyficzna wersja patriotyzmu. To był patriotyzm nadziei, ale przede wszystkim odwagi: stworzyć tego rodzaju organizację w środku komunistycznego imperium, zawrzeć porozumienie, którego istotą była zmiana ustroju. To wymagało wielkiej odwagi. I ta sprawa, już wtedy, 30 lat temu, stała się, także w Stoczni, przedmiotem sporu. Przybyła tam grupa ludzi o znanych nazwiskach, z autorytetem, ludzi - w żadnym razie tego nie kwestionuję - najlepszej woli. Ale mieli oni inny plan, mieli plan kompromisu, który w istocie, gdyby go realizować, okazał się pozorem, który szybko by się rozwiał.
Mój śp. brat miał wtedy zadanie, które było wielkim zaszczytem - reprezentował robotniczą polską odwagę wobec tych ludzi, rozmawiał z nimi, choć przecież sam robotnikiem nie był, ale rozmawiał w imię tych robotniczych, odważnych racji.”

Kuczyński: potrzebny jest prawnik i dał w tej sprawie wolną rękę Kowalikowi. Jego wybór padł na docenta L. K. i okazał się niefortunny. Po przyjeździe do stoczni L. K. zorientował się, że mamy być doradcami strony robotniczej, a nie mediatorami. Dotarło do niego - jak i do nas - że postulat pierwszy, stworzenia Wolnych Związków Zawodowych jest najważniejszy. Nie zamierza się od niego odstąpić, nie stanowi on elementu przetargowego do odpuszczenia. W tej sytuacji L. K. zrezygnował.

ze względów technicznych bystrzaku, już jest protest
http://media.wp.pl/kat,1022941,wid,12601829,wiadomosc.html

?

ależ ja o tym słyszałem na długo przed GW vide moja notka z 13 sierpnia!

nie powołuje się tylko na gw, proszę przeczytać moją notkę z 13 sierpnia, pisałem o tym 2 tygodnie wcześniej,

Nie rozumiecie, ja to słyszałem już dwa tygodnie wcześniej - o czym pisałem 13 sierpnia, to nie są tylko gazetowe wynurzenia...

niestety nie widać, aby trzeszczało